artık yaşamak coşkulansın

kaçak bir gözyaşına verdiğim
şimdi hangi hat boylarında
vurulmayı bekler yiğit gözlerle
koparılıp paylaşılmak istenendir o
pamuk gibi bir ekmeğin özlemi
zaman güdümlü torna yontusu
süner etleri yasak sevişmelerimize

nerede kaldı mühürlediğim acılar
tekme tokat beklemekten ne haber
yeryüzünün en filozof sevgisi
yaşamayı konukladık hat boylarında
toprağında ekinler boy verdi mi
kuytuda eylemler koyduğumuz
kitap polis cop panzer
döllenmeyi bekler toprak kokan karnın

sessizce yazıyorum konukluğumuzu
göğüslerin avuçlarımı doldururdu
vietnam dikliğinde sürgün

denizlere oydum yontunu
kıpırdama dalgasız kal
artık yaşamak coşkulansın