kan damlamış çiğ değil yüreğime

uykusuzluğa batmış gecenin bir yerinde
buzlu camlara çarpıyor çirkin yüzler
gecenin kömür tozlarına bulanmış karanlığı
yırtılan bir çığlığı salıyor

öptüğüm yerlerinden yayılıyor sevinci
sevdalımın kanına karışmış karanfil kokusu
çözemediğim gülümseyen bakışları oturmuş
dokundum gecenin koynunda kayboluverdi

yaşayacağım acılar beynimi kemiriyor
dağınık yüreğim kendini bilmez kuşlanır
unutmak için çırpınır süzülürken önümde
sakladığım anılar gözüme kaçtı

sessizce bekleyen bir şey var dışarıda
kanımın donduğunu duyuyorum ölümcül
mezar kokulu bir kan gölü taşıyor
ırmaklar ağlar denize doğru

hüznümden çiçekler eziliyor ağlamaklı
çınlıyor güzelliği gün ışığının
bir türkü düştü dilime korkuyu silip
bir dalga yaladı karanfil kokusu sinmiş

yolları kemiriyor ayak sesleri
uykusuzluk akıyor dört bir yandan
ayaklanır birazdan gün ışığı doğudan
kan damlamış çiğ değil yüreğime